O psychoterapii psychodynamicznej

Psychoterapia psychodynamiczna jest metodą wywodzącą się z psychoanalizy Zygmunta Freuda. Zakłada istnienie nieświadomości – takiego obszaru „ja” do którego nie mamy dostępu, a który ma istotny wpływ na nasze decyzje, sposób wchodzenia w relacje, odczuwane emocje, czyli na to jak żyjemy.

Rolą terapeuty jest stworzenie z pacjentem bezpiecznej, głębokiej relacji, w której możliwe jest badanie tego nieświadomego obszaru. Towarzyszymy pacjentom w odkrywaniu ich wewnętrznych konfliktów, niezaspokojonych potrzeb, schematów poznawczych i utrwalonych sposobów działania.

Terapeuta stara się być empatyczny, lecz jednocześnie zachowuje dystans, po to by emocje nie przeszkodziły mu w myśleniu, by móc jak najlepiej pomagać pacjentowi.

Z codziennej praktyki, jak również z licznych badań empirycznych wynika, że relacja terapeutyczna może leczyć, powodować trwałą zmianę. Sami doświadczamy tego podczas pracy własnej – niezbędnej do uzyskania certyfikatu psychoterapeuty.

Swoją pracę terapeuci poddają superwizji, czyli analizie u bardziej doświadczonych terapeutów. Podczas tych spotkań obowiązuje zasada poufności.

W tym skrótowym opisie celowo użyłam słowa „pacjent”, ponieważ psychoterapia psychodynamiczna jest metodą leczenia zaburzeń psychicznych. Poza gabinetami prywatnymi stosuje się ją w szpitalach – np. w wielu Krakowskich placówkach.